Halil Erol
Aynadaki Ben
AYNADAKİ BENBirini tanırdım önceleri….
Hep aynı yere gelirdi
Bir hikayesi vardı sanki
Her halinden belli
Gözleri takılırdı hep boşluğa
Bazen yere,bazen de denize
Konuşmazdı hiç ama haykırırdı gözleri
Elleri hep cebindeydi
Üşüyor gibiydi,dudakları titrerdi
Çoktan yitirmişti yüreğinin sıcaklığını
Gözleri soğuk bakardı
Kalbini yansıtıyordu belki gözlerinin ayazı
Öyle soğuk bakardı bazen,buz gibi,derinden
Baktığı yer,olurdu sanki zemheri
Hep aynı yerde dururdu
Uzun bakardı,uzağa bakardı
Bir hayal kurar gibiydi veya bir hikaye yazar gibi
Yada bir romanın sonunda ‘bitti’ der gibiydi
Bazen ıslanırdı gözleri
Birkaç damla yanağından düşerdi
Elleri hep cebindeydi,çıkarmazdı
Silmezdi gözyaşını,yanağında kalırdı izleri
Bir ona bakardım bazen bir denize
Benzetirdim sonra ikisini
Deniz deryaydı zaten,o adam gibi
O adam deryaydı içini açsan,deniz gibi
Bazen bir şarkı mırıldanırdı
Belli belirsiz,duyulur duyulmaz
Sonra titreyen dudaklarından çıkan bir ıslık sesi
Kısa sürerdi,derin bir iç çekerdi ardından
Yine dalardı,uzun bakardı,uzağa bakardı
Ve yine yanağında iz bırakan yaşlar
Bir gün çıkardı ellerini cebinden yavaşça
Önce bir eline baktı sonra diğerine
Haykırdı sonra birden,sanki deniz titredi
Hiç yapmadığı şeydi,nedendi,garipti
Gözleri yine nemliydi
Birden anladım sonra nedenini
Ellerine bakınca gördüm
Bir elinde ümitleri,bir elinde keşkeleri..
Ellerini cebine koydu usulca ve sustu yine
Durdu bir an,uzağa baktı,sonra…
Döndü yürümeye başladı,gidiyordu,geldiği gibi
O giderken bende gidiyordum
Hiç göremedim gittiği yeri
Kimdi,neydi,nerden gelirdi….
Oysa her gidişin sonunda anlardım hep
O giden biri aslında,AYNADAKİ BENDİ….
Halil EROL
Anahtarlar: Aynadaki Ben şiiri, Halil Erol - Aynadaki Ben şair, Aynadaki Ben şiiri oku dinle, Halil Erol - Aynadaki Ben şiiri oku, sesli şiirini dinle, şiirini Halil Erol - Aynadaki Ben şiirini yayınla