UMUT KURU
Ünzile ANNEM
Ne güzeldi tarlanın dibinden bakışın,
Ayrana ekmek doğrayışın,
Tombul suratlı çocuktum nakış nakış,
Kokardım ’annem annem’ kokardım sana.
Çokluğunda bulmuştum kardeşlerimi,
Hepsi gittiler uçuştular ateş böcekleri,
Aşığım gözlerinin bebeğini,
Kokardım ’annem annem’ kokardım sana.
Solgundu suratın yine durgun,
Beş çocuk ve biradam vücudun yorgun,
Ne entari gördün ne de gün,
Kokardım ’annem annem’ kokardım sana.
Annemin elleri pamuktan döşenirdi,
Nasırları yüreğimi kemirdi,
Sanki yerle yeksan bir şehirdi,
Kokardım ’annem annem’ kokardım sana.
Her çocuk annesi kokar aslında
azıcık da babası....
UMUT KURU
Anahtarlar: Ünzile ANNEM şiiri, UMUT KURU - Ünzile ANNEM şair, Ünzile ANNEM şiiri oku dinle, UMUT KURU - Ünzile ANNEM şiiri oku, sesli şiirini dinle, şiirini UMUT KURU - Ünzile ANNEM şiirini yayınla